Όταν ξεκινούμε κάτι – κάποιο έργο, κάποια σχέση – έχουμε συνήθως στην αρχή ενθουσιασμό, και αυτός ο ενθουσιασμός μας δίνει το κίνητρο για να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας. Μετά από λίγο καιρό όμως – ή, ακόμη, μετά από λίγη ώρα - συνηθίζουμε, ο ενθουσιασμός χάνεται, με αποτέλεσμα να προχωράμε πια στο έργο μας ή στην σχέση μας με δυσκολία. Τότε είναι που χρειάζεται η υπομονή. ...Διασυνδέσεις...


Υπομονή (Υπό + μένω) σημαίνει, τη δύσκολη ώρα να μείνουμε εκεί, να μην τα παρατήσουμε, να μην κάνουμε “ζάπινγκ” και αλλάξουμε κανάλι. Υπομονή σημαίνει, όταν έλθει η αναπόφευκτη βαριεστιμάρα με αυτό που κάνω εγώ να την προσπεράσω και να συνεχίσω την πορεία μου με τον ίδιο ζήλο όπως πριν, καταβάλλοντας πρόθυμα τον κόπο που απαιτείται για να ολοκληρώσω αυτό που άρχισα.



Αν δεν έχω υπομονή τότε θα είμαι ένας αδύναμος άνθρωπος, που με την πρώτη δυσκολία γυρίζει πίσω, που τελικά ζει μια ζωή χωρίς κατεύθυνση, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς νόημα – όσο πολυάσχολος και αν φαίνομαι ότι είμαι.



Αν έχουμε υπομονή σε αυτό που κάνουμε, τότε θα έλθει η ώρα που η πρώτη χαρά, ο πρώτος ενθουσιασμός, θα έλθει και θα μας ξανασυναντήσει - Αυτή τη φορά όμως σε πλαίσιο διαφορετικό, με συνοδούς τη δύναμη, τη σιγουριά και τη σταθερότητα που τώρα πια δίκαια κατακτήσαμε.


Καλησπέρα σας

Κατερίνα υπέροχο το κείμενο...

Υπομονή!! Στο κάτω-κάτω κάθε εμπόδιο για καλό...

σωστοοοοοοοοοοοοο!!!!

Νιέ !

και όταν κατι αξίζει κανεις περισσότερο υπομονή. Είναι ομως στιγές που τρελαίνεσαι και κάνεις ενα μικρό διάλειμμα. Τώρα εγώ κάνω υπομονή μέχρι να έρθει η στιγμή που θα ξανακαβαλησω την μηχανη μου. Ομως είναι στιγμές που τρελαίνομαι και βγαίνω έξω με το τουτου να πάρω λίγο αέρα. Μετά από λίγο επιστρέφω πάλι πίσω και συνεχίζω να κάνω υπομονή και να μετράω τις μέρες που θα μου έρθει η μηχανάρα μου.

Καντε υπομονη και ο ουρανος θα γινει πιο γαλανος