"Φάνη, ξύπνα, εγώ αρματώνομαι και φεύγω, θα έρθεις, να σε περιμένω, δεν μας πέρνει να καθυστερούμε γιατί νυχτώνει νωρίς."
-" Ντύνομαι και έρχομαι...περίμενε....δώσ'μου 30 λεπτά να ετοιμαστώ και έρχομαι από σένα να ξεκινήσουμε από κει.."
Ο προορισμός ήταν στην αρχή ο Άγιος Πρόδρομος, στην Χαλκιδική, λίγο πριν την διαστάυρωση για Πολύγυρο. Ξακουστό χωριό για τα σουβλάκια του. Εμείς θα πηγαίναμε για καφέ βέβαια...
Βγαίνουμε λοιπόν απο Θεσσαλονίκη με έναν καιρό μούρλια. Αρχίζω να γουστάρω περισσότερο μου φαίνεται τώρα που είναι χειμώνας, κάτω από ορισμένες προυποθέσεις. Δηλαδή: Τώρα που κάνει κρύο (τι κρύο δηλαδή, στην πόλη είχε 14 β.Κελσίου.) αναγκάζομαι και ντύνομαι πολύ καλά. Ισοθερμικά, αντιανεμικες κάλτσες, δερμάτινα, μπαλακλάβες..κ.τ.λ) Έτσι λοιπόν νιώθω περισσότερο ασφαλής και προστατευμένος. Πολύ σημαντικό;;; ΔΕΝ ΖΕΣΤΑΙΝΟΜΑΙ, ΔΕΝ ΣΚΑΩ, ΔΕΝ ΙΔΡΩΝΩ αλλά ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΡΥΩΝΩ.
Λιγο πριν φτάσουμε Αγιο Προδρομο, βλέπουμε την ταμπέλα για Αρναία. Κάνω νεύμα στον Φάνη, "πάμε?" 24 χιλιόμετρα πιο μακριά, μέσα στο βουνό του Χολομώντα. "Πάμε" μου νεύει...
Η διαδρομή ήταν υπέροχη. Στροφιλίκι ολέ! Ωραία θέα κατά διαστήματα...Σε μερικά σημεία, στις μεριές όπου ο ήλιος δεν έφτανε, ήθελε προσοχή γιατί είχε πάχνη..καταλαβαίνετε...
Εκεί πάνω λοιπόν η οθόνη μου έγραφε 9 βαθμούς Κελσίου. Κυριλέ δηλαδή. Δεν χρειάστηκε να ενεργοποιήσω τα γκρίπ μου.
Ήπιαμε καφέ, κάναμε όνειρα για καλοκαιρίνα ταξίδια στην Ευρώπη και γυρίσαμε τελικά πίσω με ένα χαμόγελα ως τα αυτιά...
Το λίνκ είναι απο το μικρό και ανούσιο βιντεάκι που τράβηξα, προσπαθώντας να ηχογραφήσω τον ήχο των εξατμίσεων του Φάνη, διότι ο κύριος πρίν λίγες μέρες πήγε και τις "ξετάπωσε"...
Όπου κι αν ήμουν, πίσω του, μπροστά του...νόμιζα οτι με κυνηγάει ελικόπτερο...
Δυστυχώς το μικρόφωνο της ψηφιακής δεν κατάφερε να μεταφέρει καλά τον ήχο. Φταίω και εγώ που δεν το πλησίασα και πολύ προς τα κει...
http://www.youtube.com/watch?v=9kWSHT25PXs
Μια καλή λοιπόν ηλιόλουστη χειμωνιάτικη μέρα, για μένα, είναι ιδανική.





News