Η επιληψία προκαλείται από χημική ή δομική διαταραχή στον εγκέφαλο.

Αν θεωρήσουμε τον εγκέφαλο μας σαν το βιολογικό ισοδύναμο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή: Μέσα σ' αυτόν μικροσκοπικά κύτταρα- τα αποκαλούμενα νευρώνες - συνδέονται μεταξύ τους και επικοινωνούν με μικρούς ηλεκτρονικούς "παλμούς".

Μερικές φορές, παρατηρείται μια αφύσικη έκρηξη ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε το άτομο καταλαμβάνεται από κρίση. Οι κρίσεις είναι μόνο προσωρινές καταστάσεις.

Δυνητικά, οποιοσδήποτε μπορεί να καταληφθεί από μία τέτοια κρίση, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πολύ υψηλής ανθεκτικότητας στις κρίσεις.

Όταν ένα άτομο έχει μικρή αντίσταση και οι κρίσεις επαναλαμβάνονται, τότε λέμε ότι αυτό το άτομο πάσχει από επιληψία.

Tα είδη της επιληψίας

Υπάρχουν περισσότερα από 20 διαφορετικά είδη και μορφές κρίσεων.

Εμπίπτουν, όμως, σε δύο κύριες κατηγορίες:

Στις Γενικευμένες Κρίσεις, δηλαδή αυτές που σχετίζονται με το μεγαλύτερο τμήμα ή ολόκληρο τον εγκέφαλο και στις Μερικές ή Εστιακές Κρίσεις, στις οποίες συμμετέχει ένα μόνο μέρος του εγκεφάλου.

Οι Γενικευμένες Κρίσεις περιλαμβάνουν:

Τονικοκλονικές Κρίσεις ή Κρίσεις Μείζονος Επιληψίας (grand mal)

Αυτές είναι το είδος των κρίσεων που οι περισσότεροι θεωρούν ως επιληψία. Συνίστανται σε μία σειρά σπασμών, όπου το σώμα του ατόμου γίνεται άκαμπτο και στη συνέχεια ακολουθούν τινάγματα των άκρων. Γενικά, οι κρίσεις αυτές διαρκούν δύο ή τρία λεπτά, στη διάρκεια των οποίων το άτομο χάνει τις αισθήσεις του.

Στη συνέχεια, τα τινάγματα λιγοστεύουν και το άτομο ξαναβρίσκει τις αισθήσεις του, αν και μπορεί να είναι σε σύγχυση ή να νιώθει κουρασμένο και για αρκετή ώρα μετά.

Αφαιρέσεις ή ελάσσων επιληψία (petit mal)

Αυτό το είδος επιληψίας είναι σπάνιο στους ενήλικες. Στην περίπτωση αυτή, το άτομο έχει "διαλείψεις" συνείδησης που συνήθως συνοδεύονται από αφηρημένο κενό βλέμμα και στροφή των βολβών του ματιού. Αυτές οι κρίσεις διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα.

Οι εστιακές κρίσεις περιλαμβάνουν:

Σύνθετες Εστιακές Κρίσεις (Ψυχοκινητικός ή Κροταφικός Λοβός)

Αυτές προκαλούνται από μια ηλεκτρική διαταραχή σε ένα μόνο μέρος του εγκεφάλου. Το τμήμα του εγκεφάλου που προσβάλλεται, καθορίζει τις επιπτώσεις στη συμπεριφορά του ατόμου. Οι συγκεκριμένες κρίσεις μπορούν να διαρκέσουν δύο έως πέντε λεπτά και χαρακτηρίζονται από ανάρμοστη ή απρόσφορη συμπεριφορά, ενώ συχνά συνοδεύονται και από προσωρινή απώλεια μνήμης.

Δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο ένα άτομο να παρουσιάζει περισσότερες από μία μορφές κρίσεων.

Πόσο συχνή είναι η επιληψία;

Οποιοσδήποτε μπορεί να παρουσιάσει επιληψία. Η επιληψία δεν κληρονομείται. Μπορεί να εμφανισθεί στη γέννηση ή αργότερα στη μετέπειτα ζωή ενός ανθρώπου. Μπορεί να είναι το αποτέλεσμα για το παιδί προβλημάτων υγείας που είχε η μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, επιπλοκών στον τοκετό, μπορεί να προέλθει από τραύματα στο κεφάλι, από ορισμένες δηλητηριώδεις ουσίες, από εγκεφαλικές φλεγμονές και περιστασιακά από όγκους ή από αποπληξία (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια). Τις περισσότερες φορές όμως, οι κρίσεις αυτές συμβαίνουν για λόγους που δεν μπορούμε καθόλου να εντοπίσουμε.

Οποιαδήποτε και αν είναι η αιτία, υπολογίζεται ότι περίπου ο ένας στους εκατό ανθρώπους έχει τη μία ή την άλλη μορφή επιληψίας, ενώ παγκοσμίως περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν απ' αυτήν.

Ποια είναι η διάγνωση της;

Με την πρώτη υποψία της επιληψίας θα πρέπει κανείς να συμβουλευθεί τον γιατρό του. Περισσότερο από το 80% των επιληπτικών μπορούν να επιτύχουν πλήρη ή μερικό έλεγχο των κρίσεων με φάρμακα, εφ' όσον γίνει σωστή διάγνωση. Επίσης, αν η επιληψία εμφανισθεί στην ενηλικίωση, συχνά είναι σημάδι κάποιας άλλης λανθάνουσας ασθένειας, η οποία μπορεί επίσης να θεραπευθεί.

Κάτι που κανείς θα πρέπει να λάβει υπ' όψιν του είναι ότι ο γιατρός είναι απίθανο να είναι μάρτυρας σε μία τέτοια κρίση. Μπορεί να βοηθηθεί λοιπόν πάρα πολύ αν του περιγραφεί επακριβώς η κρίση και τα χαρακτηριστικά της από κάποιον που ήταν παρών όταν συνέβη.

Από ποια αίτια μπορούν να προκαλούνται οι συγκεκριμένες κρίσεις βοηθούν να καταλάβουμε δύο είδη τεστ:
το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και η αξονική τομογραφία.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα δείχνει την ηλεκτροφυσιολογική δραστηριότητα του εγκεφάλου την οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Μπορεί να δείχνει μία μη φυσιολογική δραστηριότητα του τύπου που συνήθως συναντάται στην επιληψία και μπορεί να δείξει ποιο τμήμα του εγκεφάλου δεν λειτουργεί φυσιολογικά.

Το άλλο τεστ που μπορεί να ζητήσει ο γιατρός είναι η αξονική τομογραφία, που δίνει πληροφορίες για τη δομή του εγκεφάλου.

Θεραπευτική αγωγή της επιληψίας

Ο σκοπός της αντιεπιληπτικής αγωγής είναι να σταματήσει ή να ελαχιστοποιήσει τον αριθμό των κρίσεων έχοντας τις λιγότερες δυνατές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Υπάρχει μία πληθώρα αντιεπιληπτικών φαρμάκων από την οποία ο ειδικός μπορεί να επιλέξει ανάλογα με:

- τον τύπο των κρίσεων

- την αποτελεσματικότητα της αγωγής

- την ηλικία και το τρόπο ζωής του ασθενή

- τις ανεπιθύμητες ενέργειες της αγωγής

- την πιθανότητα του φαρμάκου για αλληλεπιδράσεις με άλλα συγχορηγούμενα φάρμακα

- την ευκολία στη χρήση που το φάρμακο παρέχει

Επιληψία και ζωή

Δεδομένου ότι η επιληψία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό με τα φάρμακα, η ζωή του ασθενούς δεν επηρεάζεται σημαντικά.

Σε ό,τι αφορά την απασχόληση, ορισμένα επαγγέλματα και ορισμένα εργασιακά περιβάλλοντα, όπως για παράδειγμα η απασχόληση σε βαριά μηχανήματα, παρουσιάζουν πράγματι κίνδυνο. Υπάρχει όμως ένα τεράστιο φάσμα εργασιακών συνθηκών όπου η επιληψία δε δημιουργεί καθόλου πρόβλημα ή σε ελάχιστο βαθμό.

Η επιληψία δεν πρέπει να επηρεάζει τα ενδιαφέροντα των ατόμων όσον αφορά τον αθλητισμό και τη σωματική άσκηση.

Μπορεί κανείς να ασχοληθεί με τα περισσότερα αθλήματα, εκτός από αυτά όπου η επιληψία θα μπορούσε να επηρεάσει σοβαρά την ασφάλεια του ή την ασφάλεια των γύρω του.

Οι επιληπτικές κρίσεις μπορούν να συμβούν λόγω έλλειψης ύπνου. Πρέπει ο τακτικός ύπνος να γίνει ουσιώδες τμήμα της καθημερινής ζωής του ασθενή.

Προσοχή χρειάζεται με το αλκοόλ, γιατί μπορεί να αλληλεπιδράσει με τα φάρμακα που παίρνει κανείς. Επιπλέον, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς. Τα τεστ δείχνουν ότι το 20% των αλκοολικών ανδρών και το 10% των αλκοολικών γυναικών πάνω από τα 25, εμφανίζουν "μεγάλους" σπασμούς, συνήθως 12 με 48 ώρες μετά την διακοπή του αλκοόλ.

Η επιληψία δεν εμποδίζει στο να φέρει κανείς στον κόσμο φυσιολογικά και υγιή παιδιά. Αν προγραμματίζετε εγκυμοσύνη, μιλήστε πρώτα στο γιατρό σας, δεδομένου ότι μπορεί να χρειάζεται να γίνουν ορισμένες αναπροσαρμογές στα φάρμακά σας ώστε να ελαχιστοποιήσετε κάθε κίνδυνο για το έμβρυο. Μην αλλάξετε τα φάρμακά σας, εκτός αν αυτές είναι οι οδηγίες του γιατρού σας.

ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΛΗΨΙΑΣ

Γιατροί είχαν επιτυχία στη θεραπεία μιας μορφής επιληψίας χρησιμοποιώντας ένα νέο φάρμακο που ονομάζεται στιριπεντόλη .

Το φάρμακο αποδείχτηκε αποτελεσματικό όταν χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία παιδιών με σοβαρή μυοκλωνική επιληψία κατά τη νηπιακή ηλικία. (SMEI)

Στα παιδιά με SMEI οι κρίσεις εμφανίζονται κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της ζωής του παιδιού και ποτέ δεν επιτυγχάνεται τέλειος έλεγχος με τα συμβατικά αντιεπιληπτικά φάρμακα.

Όλα τα παιδιά αναπτύσσουν διανοητική καθυστέρηση από το δεύτερο χρόνο της ζωής τους. Η στιριπεντόλη έδωσε ελπίδες για τη θεραπεία της SMEI σε προηγούμενο πείραμα, όταν συνδυάστηκε με δύο άλλα φάρμακα ,το clobazam και το valproate.

Για να επιβεβαιώσουν αυτά τα αποτελέσματα μελετητές από το νοσοκομείο Saint Vincent de Paul του Παρισιού πραγματοποίησαν μια νέα δοκιμή που αφορούσε 41 παιδιά με SMEI.

Στα παιδιά δόθηκε clobazam και valproate για ένα μήνα.

Έπειτα μισά από τα παιδιά πήραν στιριπεντόλη και στα άλλα μισά χορηγήθηκε εικονικά φάρμακο για περίοδο μεγαλύτερη των δύο μηνών.

Οι μελετητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια του τρίτου μήνα του πειράματος η συχνότητα των κρίσεων ελαττώθηκε στο μισό για το 71% των παιδιών, στα οποία χορηγούνταν στιριπεντόλη. Εννέα από αυτά τα παιδιά δεν έπαθαν καμιά απολύτως κρίση. Συγκριτικά, η συχνότητα των κρίσεων ελαττώθηκε στο μισό μόνο σε ένα παιδί (5%) στο οποίο χορηγούσαν εικονικό φάρμακο.

Παρενέργειες

Οι 21 ασθενείς της στιριπεντόλης είχαν ήπιες παρενέργειες, στις οποίες περιλαμβάνονται υπνηλία και ανορεξία. Αλλά οι παρενέργειες εξαφανίστηκαν όταν η δόση της συμπληρωματικής φαρμακευτικής αγωγής ελαττώθηκε σε 12 από τις 21 περιπτώσεις.

Στην ιατρική εφημερίδα The Lancet, οι μελετητές τονίζουν ότι τα αντιεπιληπτικά φάρμακα πρέπει να ελέγχονται στα παιδιά πριν ειπωθεί με σιγουριά εάν θα φέρουν αποτέλεσμα ή ότι είναι κατάλληλα να χορηγηθούν.

Γενικά, γίνονται πολλά πειράματα μόνο σε μεγάλους και θεωρείται ότι τα αποτελέσματα εφαρμόζονται σε παιδιά.

Λένε ότι:

"Τα αποτελέσματα πειραμάτων σε ενήλικες δεν μπορεί να ισχύουν για τα παιδιά διότι μερικά σύνδρομα επιληψίας δεν ισχύουν για τους ενήλικες κι ακόμη η ανθεκτικότητα είναι διαφορετική ανάλογα με την ηλικία".

Οι μελετητές επίσης αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα του να εξετάζεις όλα τα φάρμακα πάνω σ' όλα τα παιδιά με επιληψία χωρίς να κάνεις διαχωρισμό μεταξύ των διαφορετικών περιπτώσεων.

Λένε επίσης, ότι υπάρχουν διαφορετικοί τύποι παιδικής επιληψίας που προκαλούνται από διαφορετικούς παράγοντες.

Συνεπώς, είναι πιθανόν καινούρια φάρμακα να έχουν ενεργητικό αποτέλεσμα σε έναν τύπο επιληψίας, αλλά όχι σε άλλον.

πάρα πολύ ενδιαφέρον! Μακάρι να πέσει περισσότερο φώς πάνω στις επιληψίες αγνώστου αιτιολογίας...